صدای پای خمینی جوان…

189

سید حسن مصطفوی خمینی متولد اول مرداد 1351 در قم و فرزند مرحوم سید احمد خمینی ست. اگرچه در عرف جامعه یک مرد 43 ساله را میتوان یک انسان آبدیده و جا افتاده دانست اما در عرصه سیاست شما در این سن جوان حساب میشوید.

مخصوصا اگر پای انتخابات و گرو گذاشتن آبروی خانوداگی متنفذترین خانواده این کشور در میان باشد.

سیدحسن خمینی پیش‌تر نشان داده که سمپاتی کدام جریان سیاسی‌ست. او نیز با خط امامی‌ها وصلت کرد و هنوزهم ترجیح می‌دهد با آنها نشست و برخاست کند. اگرچه این خط و ربط چندان به مذاق جریان موسوم به اصولگرای کشور خوش نمی‌آید.

نیروهای رادیکال این جریان پیشتر نشان داده‌اند که اگر منافع‌شان اقتضا کنند از شکستن حرمت یادگار امام ابایی ندارند. و به قطع می‌توان گفت که شاید به همین دلیل هم سید حسن خمینی نمی‌خواهد حضورش را که با دعوت رسمی آیت الله هاشمی به میدان انتخابات آغاز شده تبدیل به بهانه‌ای برای این جریان حرمت شکن قرار دهد.

در دوسوی سید حسن دو جریان رسانه‌ای وجود دارند. یک جریان که بسیار عجول است تا هرچه زودتر وی را آیت الله بخواند و با عنوان آیت الله سیدحسن خمینی جابیاندازد (که انتخاب مصداق بارز این جریان است) و جریان دیگری نیز وجود دارد که حتی می‌خواهد پسوند خمینی را نیز از نسب اسمی ِ سید حسن بردارد و او را با نام «سید حسن مصطفوی» خطاب میکند. جهان نیوز در میانه مراسم ازدواج فرزند رضا خاتمی (که در آن عکسی از سیدحسن همراه با سران اصلاحات منتشر شد) از این عنوان استفاده کرد. رسانه منتسب به آقای زاکانی که چندان هم مقید به اخلاق حرفه‌ای و رسانه‌ای نیست هنوز هم میلی به انعکاس اخبار حول سید حسن خمینی با عنوان و رویکرد  (یادگار امام) ندارد. این رسانه نیز منتسب به جریانی‌ست که تمایل دارد هرچه سریعتر از سیدحسن فرزند ناخلف بسازد.

شاید اغراق نباشد که بگوییم برای سیدحسن خمینی مدیریت این دو جریان سیاسی و رسانه‌ای از مدیریت افکار عمومی سخت‌تر باشد. چرا که خود به دفعات مشاهده کرده‌است که حضورش در مراسمهای رسمی و محافل غیر رسمی در جای جای ایران خبرساز بوده و همواره با استقبال مواجه شده است.

درواقع اگر سیدحسن بخواهد در انتخابات شرکت کند از این حیث هیچ مشکلی ندارد چرا که هنوز املای خود را ننوشته و آقازاده‌ای آبرومند محسوب می‌شود.

شاید اگر قرار باشد تعارف را کنار بگذاریم سیدحسن خمینی برای حضور رسمی و علنی در عرصه سیاسی و کنار گذاشتن مشی نصیحتگرانه می‌بایست مواضع خود را نسبت به دعاوی سیاسی دو جریان سیاسی کشور مشخص سازد.

سیدحسن خمینی می‌داند که مقام معظم رهبری دلخوریهایی از برخی سران اصلاحات دارند (فتنه گران به کنار) و از سوی دیگر میدانند که بانفوذترین نهادهای نظامی و امنیتی کشور نسبت به جریان اصلاحات خوشبین نیستند و مخالفت خود را هم علنی ابراز می‌کنند.

اگرچه سیدحسن نشان داده رابطه حسنه‌ای با مقام معظم رهبری دارد و در مراسمات رسمی بیت رهبری (که براساس پروتکلهای تشریفاتی نهاد عالی‌ترین مقام کشور اداره می‌شود) همواره نزدیک به حضرت آقا می‌نشیند و هیچگاه حاضر به همسویی با مخالفان اصل ولایت فقیه و حتی شبه ولایتمداران مخالف رهبری نشده. اما هستند کسانی که در تبعیت او از اوامر ولی فقیه چندان مطمئن نباشند و قطع آنها از سیدحسن خمینی 2 مطالبه شاخص خواهند داشت و چنانچه وی نتواند جواب روشن و شفافی به این دو مطالبه ندهد کارش بسیار سخت خواهد بود:

1-فتنه 88 و مسئله حصر: این گره که دولت روحانی مدعی بازکردن آن شده روز به روز درحال کورتر شدن است و قطعا سید حسن خمینی باید مشخص کند که با کدام سوی چالشهای 88 همسوست؟ ما نیک می‌دانیم که هر دو چهره‌ای که در حصر قرار گرفتن از نزدیکترین افراد به آیت الله خمینی بزرگ محسوب می‌شدند و تا پیش از این حوادث هم روابط حسنه‌ای بین ایشان و بیت حضرت امام برقرار بود. اما در شرایط فعلی وضعیت متفاوت است

2-همسویی با اصلاح طلبان: این عنوان شاید چندان دقیق نباشد. اما به قطع طرفهای مقابل سیدحسن خمینی از وی خواهند خواست که نسبت خود با جریان موسوم به دوم خردادی (و طیفهای مختلف آن) و نیز رئیس دولت اصلاحات بطور شفاف و روشن بیان دارد. شاید از این منظر وی به دلیل انتسابات خانوادگی با برخی از رهبران اصلاح‌طلب معذوریتهای بیشتری هم داشته باشد.

برای شخصی نظیر سیدحسن خمینی (که احتیاج به ارائه معرفینامه برای مردم ندارد) ارائه پاسخ روشن و صریح به این سوالات می‌تواند مسیر حرکت وی را در سپهر سیاسی ایران برای خود و دیگران روشن نماید. به واقع شاید اغراق نباشد که بگوییم سیدحسن برای حضور جدی‌ترین در عرصه سیاسی باید جایگاه و موضع خود را در قبال مطالبات حاکمیتی و جغرافیای سیاسی ایران مشخص نماید.

فرصت تبلیغات

تبلیغات متنی

استخدام در وب نگین
 
   

کانال اختصاصی وب نگین در تلگرام

پاسخ