وظیفه ی ملی ظریف؛ پذیرفتن سکان وزارت خارجه

0

 

  اخبارسیاسی ,خبرهای  سیاسی ,

 

این روزها بحث انتخاب کابینه، داغ است. هر کسی و از هر سوی در هر حال لابی کردن برای طرح گزینه ارجح خود است، رئیس جمهور اما با استقلال تصمیم گیری می کند، درست مانند دوره گذشته. با این حال، همگان معتقدند تغییر ضروری است و برخی از این انتخاب ها، چندان عملکرد خوبی نداشته اند، اما بسیاری در عین حال یقین دارند که محمدجواد ظریف و البته در کنارش وزرای دیگری چون بیژن زنگنه، باوجود فشارهای فراوان جهادگونه در راه منافع وطن دویدند و زحمت کشیدند و در ردیف بهترین وزرا در طول چندین دهه گذشته قرار دارند.

 

علی رغم این موضوع، برخی جریان ها همگام با طیف دلواپس، از روی نااگاهی یا غرض ورزانه، خبر از عدم تمایل ظریف برای ادامه سکان داری دستگاه دیپلماسی به دلیل شدت تخریب ها می دهند، خبری که شاید بیشتر آرزوی قلبی این جریانات باشد تا اینکه به واقعیت نزدیک باشد که اگر اندکی با عالم واقع فاصله داشت، ظریف در همان روزهای نخست و شاید در ایامی که هم از بیرون تحت فشار بود و هم به ناروا از داخل، از وزارت انصراف می داد. او اما این روزها مصمم و با جدیت در حال سفرهای متعدد به اروپا در جهت تقویت منافع ایران است، امری که می توان آن را اینگونه تعبیر و تفسیر کرد که ظریف حداقل از تخریب و این طور مسائل ترسی ندارد و این گونه مسائل، مانعی برای او به شمار نمی آید.

 

برای ماندن ظریف در کابینه دلایل متعدد و زیادی می توان یافت، اما در زیر تنها به ۴ مورد از آنها اشاره می کنیم:

 

۱- اعتماد رهبری و رئیس جمهور: شاید کمتر وزیر و وزیر خارجه ای را را سراغ داشته باشیم که به دفعات از سوی حضرت آیت الله خامنه ای مورد تحسین و تمجید قرار گرفته است. آن روزها که ظریف و یارانش سخت آماج حملات جبهه پایداری بودند، رهبری، وزیر خارجه را امین و فرزند انقلاب خواند. ایشان همچنین اخیرا، وزیر خارجه را انسانی « متدین، با وجدان و دارای احساس مسئولیت» توصیف کرده اند. سیدحسن خمینی، یادگار امام خمینی در این رابطه می گوید: «تصور نمی کنم مقام معظم رهبری تعاریفی مشابه تعریفی که از دستگاه دیپلماسی خصوصا مذاکره کنندگان هسته ای کردند را قبلا هم بیان کرده باشند؛ ایشان در ماه رمضان دو سال قبل چندین صفت را برای آقایان ظریف، عراقچی، تخت روانچی و سایر مذاکره کنندگان به کار بردند.

 

علاوه بر این دولت هم به این مذاکره کنندگان اعتماد دارد؛ لذا این مجموعه هم اعتماد حاکمیت را دارد و هم مردم، گرچه حرفهای بیهوده همیشه وجود دارد.» همچنین، ظریف از جمله افرادی است که رابطه ای طولانی با رئیس جمهور دارد، رابطه ای که همراه با اعتماد و اطمینان است. ظریف در کنار دکتر روحانی در مذاکرات هسته ای ۲۰۰۳ با تروئیکا نقش ویژه ای ایفا کرد، نقشی که به شکلی محوری تر توسط او در قامت وزیر خارجه در سال ۲۰۱۵ در مذاکرات هسته ای با پنج بعلاوه یک تکرار شد. رئیس جمهور می گوید: «اگر غیر از دکتر ظریف، فرد دیگری رئیس تیم مذاکره کننده بود، ما امروز در این نقطه نبودیم و به اینجا نمی رسیدیم…..بی شک قوی ترین فردی که این بار مسئولیت را می توانست بعنوان وزیر خارجه به مقصد برساند، برگزیدم. این یکی از توفیقات خداوند بود.»

 

۲- تثبیت برجام و تداوم آن: ظریف را شاید بتوان جزء زبردست ترین مذاکره کنندگان ایران و حتی در سطح بین الملل دانست، امری که از سوی مقامات اروپایی و امریکایی نیز مورد صحه گذاشته شده است. جان کری وزیر خارجه سابق امریکا می گوید: «می‌خواهم به طور روشن و شفاف بگویم که جواد ظریف یک مذاکره کننده سرسخت و پرتوان و در تمام مدت یک وطن‌پرست است که به سختی برای منافع کشورش جنگید.» ظریف اما شاید جزء معدود افرادی است که از زیر و بم متن مرجام به خوبی آگاه است و می تواند جلوی هرنوع تخلف طرف امریکایی را بگیرد، تا حدی که نیکی هیلی نماینده امریکا در سازمان ملل نیز نسبت به آن اذعان دارد و گفته است که دیگر نمی توان علیه ایران در شورای امنیت طرح تحریم تصویب کرد. بعلاوه، هماهنگی های ظریف با مقامات اروپایی نیز در این بسیار بسیار حائز اهمیت است، طوری که نتیجه ی مذاکرات فشرده اخیر ظریف در اروپا را از زبان وزرای خارجه اروپا و مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا شنیدیدم که گفتند «اتحادیه اروپا تضمین می کند برجام ادامه پیدا کند.»

 

۳- برنامه های ناتمام: ظریف ارتباط بسیار خوبی با دیپلمات های اروپایی و غربی و همچنین آسیایی دارد که شاید به دوران حضور او در سازمان ملل باز می گردد. چهره های چون سرگئی لاوروف وزیر خارجه روسیه و داوود اغلو رئیس جمهور و وزیر خارجه سابق ترکیه از جمله افرادی هستند که صمیمیت بسیاری با وزیر خارجه ایران دارند. طرح تفاهامات و توافق های بین المللی و مواردی که او بر سر آنها با همتایانش در غرب و شرق با به نقطه ی مشترک رسیده، ممکن است با نبود ظریف یا به بی راهه رود که در این صورت برخلاف منافع کشور است، یا از اساس استارت نخورد. بنابراین حضور شخص ظریف در مسند وزیر خارجه به منظور تدوام دیپلماسی اعتدال ضروری است.

 

۴- دلسردی بخش غیرقابل انکاری از رای دهندگان به روحانی: یکی از مهمترین دلایلی که مردم چه در سال ۹۲، چه در ۹۶ به دکتر روحانی رای دادند، رویکرد او در سیاست خارجی و دیپلماسی بود. در حقیقت، همین رویکرد مدبرانه بود که باعث تحقق برجام شد و امروز نیز ایران در مسائل منطقه ای مانند بحران سوریه و قطر یکی از عناصر تعیین کننده است. بنابراین، نبود فردی که تاکنون توانسته به بهترین شکل ممکن چهره ایران را در جهان و منطقه بهبود ببخشد و دیپلماسی را در جهت کاهش تنش ایران با کشورهای مختلف پیاده کند و بهانه را از دست مخالفان بگیرد، می تواند باعث دلسردی بخش عظیمی از رای دهندگان به دکتر روحانی شود که یکی از اولویت های اصلی رای خود به شیخ اعتدال را ظریف و دیپلماسی او می دانند.

 

نکته اخر انکه ظریف همواره در مصاحبه هایش ارزو می کند که بار مسئولیت وزارت خارجه بر دوش او نیافتد؛ چندان که در مصاحبه با انتخاب تاکید کرد اگر همین الان او را از این مسئولیت رها کنند، او بسیار خوشحال خواهد شد. این خوشحالی اما می تواند دلیل ساده ای داشته باشد. چه کسی چون ظریف، اماج تهمت و حمله دلواپسان بوده است؟ کیست که نداند اگر دلواپسان با برخی وزرای دولت هم مصالحه کنند (که کم و بیش این اتفاق افتاده) باز هم از ظریف نمی گذرند! و دشمنی و بی تقوایی با او را ادامه می دهند! چنین کسی نباید از معافیت مسئولیت دولتی، غرق در شادی شود؟!

 

ظریف گرچه ارزو می کند بار سنگین مسئولیت وزارت خارجه در چنین شرایط حساسی، بر دوش او نیافتد اما اگر روحانی تکلیف کند که ایران نیازمند اوست تا سرانجام خوش هسته ای نصیب کشور شود و مناقشات منطقه و جهان به بهترین شکل برای ایران، رقم بخورد، بی شک ظریف بار دیگر به عنوان وزیر خارجه کابینه دولت دوازدهم به مجلس معرفی می شود؛ اتفاقی که بسیار نیز محتمل است.

 

اخبار سیاسی –  انتخاب/رضا عظیمی

فرصت تبلیغات

تبلیغات متنی

استخدام در وب نگین
 
   

کانال اختصاصی وب نگین در تلگرام

پاسخ